Haïti is niet een plek waar je toevallig tegenaan loopt. Het vereist intentie. Je moet het willen zien. En je moet eerlijk zijn over de reden. De krantenkoppen zijn zwaar. Dat zijn ze altijd geweest. Denk aan de aardbeving van 2010. Het verbrijzelde Port-au-Prince. Denk aan orkanen als Allen, Gilbert, Georges en Sandy. Ze hamerden op de kustlijnen. Politieke instabiliteit. Corruptie. Geweld van bendes. Dit zijn geen abstracte concepten voor iemand die vandaag door de straten van Cap-Haïtien loopt. Het zijn echte barrières. Ze belemmeren de vooruitgang. Ze houden de zakken leeg. De internationale hulp stroomt al tientallen jaren binnen. Toch blijft de armoede hardnekkig. Werkloosheid is een dagelijkse strijd. Voedselonzekerheid hangt boven veel wijken.
Maar dit is wat de krantenkoppen missen. Ze missen de veerkracht. Ze missen de kleur. Je wilt weten waar je heen moet in Haïti? Kijk voorbij de crisis. Zoek de cultuur. Het is levendig. Het is luid. Het is mooi op een manier die moeilijk te beschrijven is totdat je het proeft.
De kosten om daarheen te gaan
Reizen hierheen is geen luxereis. Het is rauw reizen. Er zijn geen vijfsterrenresorts langs elk strand te vinden. U vindt pensioenen. Je vindt er pensions die eigendom zijn van families die oorlog en wederopbouw hebben meegemaakt. De kosten zijn laag. Een maaltijd in een plaatselijk restaurant kost je misschien drie of vier dollar. Een kamer in een fatsoenlijk pension in Jacmel kan twintig tot dertig dollar per nacht opleveren. Maar logistiek is belangrijk. Je moet plannen. Vluchten zijn niet altijd direct. U kunt verbinding maken via Miami of Santo Domingo. Dat voegt tijd toe. Dat voegt kosten toe.
Is het de moeite waard? Vraag jezelf af waar je naar op zoek bent. Als u service wilt die op uw behoeften anticipeert voordat u spreekt, dan is dit het niet. Als je mensen wilt zien die kunst maken uit schaarste, die dansen door de hitte, die ondanks alle tegenslagen gemeenschappen opbouwen, dan ja. Het is de moeite waard.
Waar u schoonheid kunt zoeken
Jacmel is het culturele hart. Het staat bekend om zijn carnaval. Het staat bekend om zijn kunstgalerijen. De straten zijn geschilderd in heldere blauw- en geeltinten. De architectuur is koloniaal, maar versleten. U kunt langs het strand wandelen. Je kunt de zon zien ondergaan boven het Caribisch gebied. Het is vredig. Het is echt.
Dan is er Labadee. Het is een privéresortgebied aan de noordkust. Eigendom van Royal Caribbean. Het is veilig. Het wordt gecontroleerd. Als je nerveus bent, begin dan hier. Je kunt zwemmen. Je kunt ziplineen. Je kunt ontspannen. Maar je bent geïsoleerd van de lokale economie. Je zit in een bubbel. Veel reizigers voelen zich er schuldig over. Sommigen zijn er dol op. Het hangt af van je reisstijl.
Port-au-Prince is chaotisch. Het is intens. Je hebt een gids nodig. Je hebt iemand nodig die weet welke straten je ‘s nachts moet vermijden. Maar de markten zijn ongelooflijk. Het eten is ongelooflijk. De muziek is overal. Je hoort het in de bars. Je hoort het op straat. Het is het geluid van het voortduren van het leven.
Wat te zien en te doen
Je kunt niet naar Haïti gaan en een week lang alleen maar op het strand zitten. Het voelt verkeerd. Je moet meedoen. Je moet de grillades eten. Je moet de *clairette drinken
