München heeft de reputatie de vrijetijdshoofdstad van Duitsland te zijn. De lokale bevolking zal je vertellen dat de stad zelf alles biedt wat je nodig hebt. U kunt een fiets huren. Je kunt schaatsen. In de Engelse Tuin kun je onder een kastanjeboom zitten met een liter bier. Maar uiteindelijk. Je wilt altijd meer. De aantrekkingskracht op het platteland is groot. Het is onvermijdelijk.
Ontsnap naar de Starnberger See
Als je de stadsuitbreiding wilt verlaten, ga dan naar het zuiden. Dat is waar de goede dingen zitten. Bergen. Meren. Kastelen. De richting is duidelijk. De opties zijn eindeloos. Voor een snelle reset is Starnberger See het antwoord.
Het is dichtbij. Een rit van een half uur brengt u naar de noordkust. De S-Bahn is sneller en ontspannender. U kunt uw fiets meenemen. Het meer is 27 kilometer lang en vijf kilometer breed. Het is groot genoeg om je uitgestrekt te voelen, maar klein genoeg om te cirkelen als je fit bent. De meeste mensen kiezen gewoon een plekje uit.
Waar te zitten en te zwemmen
Luxezoekers gaan naar de Starnberger Seepromenade. Neem plaats op het houten terras van Undosa. Bekijk de boten. Het is duur. Het is chic. Het werkt.
Liever traditie? Rijd of fiets naar Ambach aan de oostkust. Eet vis. Het Gasthaus zum Fischmeister serveert slimme gerechten die de reis rechtvaardigen. In de buurt vindt u aangewezen recreatiegebieden. Het uitzicht op de Alpen is constant. Ze worden nooit oud.
Geschiedenis en rozen
Possenhofen op de westelijke oever biedt een andere sfeer. Cultuur. Geschiedenis. Keizerin Elisabeth van Oostenrijk, bekend als Sissi, bracht hier haar zomers door. Haar paleis ligt tien minuten van de kust. Je kunt vanaf de waterkant naar de historische plek lopen. Net onder het paleis is er een zwemplek genaamd “Das Paradies” (paradijs). De naam zegt het allemaal.
Iets verder naar het zuiden, ongeveer dertig minuten verderop, ligt het Roseninsel. Het eiland van rozen. Hier ontmoette Sissi koning Lodewijk II. De setting is romantisch. De geschiedenis is zwaar.
Voor iets heel anders ga je naar Bernried. Het Buchheim Museum der Phantasie ligt direct aan het park aan het meer. Het herbergt de expressionistische collectie van Günther Buchheim. De exposities veranderen. Het park niet.
Waarom naar het zuiden?
Waarom verlaten mensen München? Omdat de stad luid is. Het zuiden is rustig. Het water koelt je af. De lucht is schoner. Je vertrekt met een gevoel van ruimte. Je komt terug met verhalen.
De logistiek is eenvoudig. Neem de trein. Huur een fiets. Wandeling. Hiervoor is de infrastructuur gebouwd. Het is geen wandeling naar het onbekende. Het is een korte sprong.
Welk traject kies jij? De luxe promenade? Het historische kasteel? Of het rozeneiland? Het meer maakt het niet uit. Het wacht gewoon.
Sla de musea een uur over. Ruil de galerijmuren in voor berglucht. Als je ziel moe is van de hoge cultuur, ga dan westwaarts richting de Ammersee. De bestemming is niet alleen een meer; het is Andechs.
Dit is de “Heilige Berg” van Beieren. Het is een benedictijnenabdij, het oudste bedevaartsoord in de staat, en misschien wel de beste brouwerij in de regio, allemaal in één steile klim.
De klim en het ambacht
Je bereikt de top niet door magie. Je komt er door te lopen. Het pad omhoog is goed gemarkeerd, maar veeleisend. Verwacht een stevige wandeling als je niet gewend bent aan hoogteverschillen. De uitbetaling is echter onmiddellijk zodra u de kloosterpoorten passeert.
De architectuur is barokke perfectie. Witte muren tegen een blauwe lucht. Gouden accenten die de zon vangen. Maar de echte aantrekkingskracht voor de meeste bezoekers is niet het glas-in-lood. Het is het bier.
De Andechs-kloosterbrouwerij brouwt al sinds de 15e eeuw. Het bier is rijk, donker en zwaar op de mout. Het smaakt naar geschiedenis. Je kunt de faciliteiten bezichtigen als je vooraf boekt, maar de echte ervaring vindt plaats in de biertuin beneden.
De Andechser Bräustüberl-regels
Hier is de truc. De regels hier zijn eeuwenoud en worden met een glimlach gehandhaafd.
Neem je eigen brood en snacks mee.
Het heet Brotzeit. Je neemt je eigen eten mee. Daar koop je het niet. Je koopt het bier van de tap. Een Maß, of een liter van dat donkere, fluweelzachte pils, zit zwaar in een glazen mok. Het past perfect bij de kaas, worst of brood die je de heuvel op hebt gesleept.
Bent u uw winkelmandje vergeten? Geen paniek. De keuken serveert warme en koude Schmankerl (delicatessen). Ze hebben eten. Maar het ritueel van de Brotzeit maakt deel uit van de charme. Het vertraagt je. Het dwingt je om te gaan zitten.
Op zondag, als het weer meezit, is er kopermuziek. Blasmusi. Live bands die traditionele melodieën spelen. Het geluid drijft vanaf het terras naar beneden. Het is geen achtergrondgeluid. Het is een evenement.
Het uitzicht: Dach der Republik
Als je eenmaal gevoed en gedrenkt bent, kijk dan omhoog. Of beter nog: klim verder.
Het klooster ligt op een bergkam die een panoramisch uitzicht op de Alpen biedt. Het Wettersteingebergte staat strak tegen de horizon. Op heldere dagen is de Zugspitze, de hoogste berg van Duitsland, zichtbaar. Daarom noemen mensen dit het ‘Dak van de Republiek’.
De wolken zitten vaak onder je. Je voelt je los van de gewone wereld. De lucht is hier dunner. Kouder.
Praktische logistiek voor de reiziger
- Hoe kom ik er: Neem de S-Bahn van München naar station Herrsching of Andechs. Vanaf daar is het 20-30 minuten lopen bergopwaarts. Rijd niet als u van plan bent te drinken. Parkeren is beperkt en ver van de biertuin.
- Kosten: Bier is duur voor Duitsland. Verwacht € 4,50 – € 6,00 per Maß te betalen. Voedsel, als het daar wordt gekocht, is prijzig, maar van hoge kwaliteit. Neem snacks mee om de kosten laag te houden.
- Tijd:
Voorbij de Zugspitze: uitzicht op grote hoogte en toegang tot de Alpen
Als de Heilige Berg te bescheiden aanvoelt, is het hoogste punt van Duitsland slechts een klein stukje verwijderd. De Zugspitze ligt op 2.962 meter hoogte. Het is het dak van het land. De meeste inwoners van München komen hier niet op een willekeurige dinsdag. Ze beschouwen het alleen als een weekendje weg als het helder weer is. Voor bezoekers is het verplicht. Je kunt er drie dagen over wandelen. Of neem de gondel als je niet van hoogtes houdt. De tandradbaan werkt ook. De route loopt door tunnels maar biedt een scherp uitzicht op de smaragdgroene Eibsee. Het uitkijkpunt vlakbij de top levert een adembenemend panorama op. Als je zonder hoogte wilt wandelen, probeer dan de Hausberge Wank of Eckbauer. Ook misdaadfans die van donkere humor houden, moeten de romans van Jörg Maurer lezen die zich afspelen in Garmisch. Ze vangen perfect de griezelige sfeer van het resort op.
Hoe Garmisch en Linderhof te bereiken
Transportlogistiek is hier van belang. Neem de trein van München Hauptbahnhof naar Garmisch. Het duurt negentig minuten. Autorijden gaat sneller. Het scheelt ongeveer dertig minuten. Maar alleen als je het verkeer vermijdt. Iedereen denkt tegelijkertijd aan Oberau. De files zijn voorspelbaar. Vroeg vertrekken. Vroeg terug. Of blijf eten. Wacht de spits af voordat je terugkeert naar de stad. Als u met de auto komt, stop dan bij König-Ludwig-Schloss Linderhof in Ettal. Het is een waardige omweg.
Tegernsee, Schliersee en de Wendelsteinroute
Het volgende deel van de reis omvat twee meren en één grote piek. Neem de A8 richting Salzburg. Steek vervolgens het land over naar Tegernsee, Schliersee en Wendelstein. Als alternatief kunt u de BOB (Bayerische Oberland-Bahn) gebruiken. Het stopt op elke belangrijke locatie. Eenmaal daar laat u het landschap uw tempo bepalen.
Serieuze hardlopers cirkelen rond de Schliersee. Wandelaars klimmen naar de Schliersbergalm. Degenen in Rottach-Egern gaan via de Tegernsee naar Moni-Alm. Mountainbikers hebben eindeloze routes om energie te verbranden.
Voor een rustigere beklimming kun je met de kabelbaan naar Wendelstein rijden. De lokale bevolking noemt het “Haltestelle zum Bayernhimmel.” Het is een passende naam. Bovenaan bevindt zich een observatorium. Dat geldt ook voor een weerstation. Een geopark traceert 250 miljoen jaar geschiedenis van de aarde over vier routes. Stel je de Wendelstein voor als een koraalrif voor de kust van Noord-Afrika. De geologie is heel anders dan wat je vandaag de dag ziet.
Automobilisten of fitte fietsers kunnen de pasweg naar Spitzingsee berijden. Vanaf daar wandelt of fietst u de Valepp-vallei in. Stop bij het historische Forsthaus Valepp. Bestel hertenvlees, reeën of gemzen uit het plaatselijke reservaat. Het spel is vers. De smaak is intens.
Als u liever onder de toppen blijft, maar toch naar berglucht verlangt, sluit u de dag af in Café Winklstüberl in Fischbachau. De koffiemachinecollectie bedraagt ruim 600 stuks. De taartenteller is legendarisch. De plakjes zijn enorm.
Het motto om München te ontvluchten is simpel: ruik de lucht van het meer, trek je laarzen aan, absorbeer de bergen en eet goed.
Met dit plan kun je niet fout gaan. Beieren kunnen veel stereotypen hebben. Maar ze weten hoe ze van het leven moeten genieten. Bijna net zo goed als Italianen met hun Dolce Vita.
