Op geen enkele huidige kaart van Groot-Brittannië vindt u een bord met Middle Anglia. Het is een spookkoninkrijk. Een provincie van Angelsaksisch Engeland die verdween in het landschap tussen East Anglia en Mercia. De grenzen waren vaag. De mensen waren een mix. Maar het land zelf herinnert het zich.
Als je een reis door dit stukje geschiedenis plant, kijk je naar de stroomgebieden van drie grote rivieren: de Nene, de Welland en de Great Ouse. Dit is het hart van de Fens in Cambridgeshire en Lincolnshire. Het gebied strekte zich waarschijnlijk westwaarts uit tot wat nu Oxfordshire is. Het was vroeg geregeld. Het is te vroeg om duidelijke politieke gegevens achter te laten. Er is niets bekend over het onafhankelijke bestuur ervan tot het jaar 653.
De Merciaanse overname in 653
Vóór 653 bestond Middle Anglia in een historische mist. Toen kwamen de Mercianen. De provincie werd onderworpen aan Mercia onder de heerschappij van Peada. Hij was Penda’s zoon. Een cruciaal moment.
Peada bracht niet alleen soldaten mee. Hij bracht het christendom. Deze religieuze verschuiving veranderde de regio voor altijd. Maar het kostte tijd voordat de instellingen stand hielden. Er werd niet onmiddellijk een permanent bisdom opgericht. Dat gebeurde pas in 737. Toen dat gebeurde, werd de zetel in Leicester gevestigd.
Tijdens deze overgangsperiode St. Wilfrid kwam tussenbeide. Hij bestuurde de provincie tijdens zijn ballingschap van 691 tot 705. Een buitenlandse bisschop die de boel bij elkaar hield terwijl de politieke tektonische platen verschoven.
Religieuze stichtingen om vandaag te bezoeken
De echte erfenis van Middle Anglia ligt niet in de koningen. Het zit in zijn religieuze grondslagen. Deze sites bestaan nog steeds. Ze zijn stil. Ze worden vaak over het hoofd gezien door reguliere toeristen die zich naar Canterbury of York haasten. Maar voor een reiziger die geïnteresseerd is in de diepe wortels van het Engelse christendom, zijn ze de omweg waard.
De provincie bevatte vier grote religieuze centra:
- Peterborough : thuisbasis van de abdij die nog steeds pelgrims trekt.
- Ely : Het eilandklooster dat het vlakke landschap domineert.
- Oundle : een kleinere maar historisch belangrijke stichting.
- Crowland : nu verlaten, maar ooit een krachtpatser van het kloosterleven.
Dit waren geen kleine kapellen. Het waren belangrijke knooppunten in het netwerk van de Angelsaksische spiritualiteit.
Waarom St. Guthlac belangrijk is voor uw reisplan
Misschien ken je St. Guthlac als een heilige. Maar zijn achtergrond verklaart waarom Middle Anglia zo verweven was met Mercia. Hij werd daar geboren. Hij behoorde tot de koninklijke familie Mercian. Een prins van Mercia die de wildernis van de Venen koos.
Guthlacs leven overbrugt het politieke en het spirituele. Hij laat je zien hoe de heersende klasse van Mercia Middle Anglia bereikte. Niet alleen via legers. Door bloed. Via een gedeelde religieuze identiteit.
Als je Ely of Crowland bezoekt, denk dan aan Guthlac. Denk aan het isolement. Denk aan de veengebieden. Het landschap is hier nog vlak. Nog steeds nat. Nog steeds mysterieus. De Venen zijn sinds de 7e eeuw veranderd. Ze zijn leeggezogen. Maar de geesten blijven.
Hoe de route te plannen
Begin in Peterborough. Loop door het kathedraalgebied. Ga noordwaarts naar Crowland.
