De eersteklas cabine van Air India 777-777 is niet kapot. Het is gewoon… niet relevant.
Ik vloog onlangs de route van Delhi naar Frankfurt. Negen uur. Het doel? Om eerst de nieuwe First Class Lounge in Delhi te testen. Dat deel was uitstekend. Spectaculair zelfs. Het duidt op een heruitvinding waar de rest van de luchtvaartmaatschappij moeite mee heeft.
Maar zodra je die lounge verlaat, moet je vliegen.
Mijn vlucht met de Boeing 777-300ERP was niet verschrikkelijk. Maar ‘niet verschrikkelijk’ is geen verkoopargument voor eersteklas. Het is nauwelijks een verkoopargument voor business class.
Dit is de realiteit van het eersteklas product van Air India op dit moment. Het is comfortabel. Het is stil. Het is zeer oncompetitief.
De hut: oud, maar intact
Je hebt misschien de horrorverhalen gelezen. Je zou afbladderend leer, kapotte stoelen en wanhoop verwachten.
Dat is niet wat ik zag.
Dit specifieke vliegtuig werd bij de gate gewisseld. In plaats van de nieuwere ex-Etihad-vliegtuigen met acht suites, kreeg ik een “native” Air India 777. Deze hebben slechts vier eersteklas stoelen. De indeling is 1-2-1.
Ze zien er gedateerd uit. De interface voelt alsof hij vastzit in 2008. Er is geen wifi. Het in-flight entertainment (IFE) is onhandig en traag.
Toch was de fysieke cabine in goede staat. Ze hebben onlangs een lichte renovatie uitgevoerd. Er ging niets kapot. Niets voelde onveilig.
Mijn dienbladtafel stond scheef. Als ik iets op de buitenrand legde, zakte het gevaarlijk naar beneden. Daarom heb ik alles aan de linkerkant gehouden. Kleine details. Vervelend, maar beheersbaar.
De echte overwinning hier is de slaap.
Ik ben een vreselijke vliegtuigslaper. Meestal word ik elk uur wakker, verward en stijf. Niet op deze vlucht.
Het bed was comfortabel. Ik had onbeperkt kussens en dekens. Omdat ze de enige passagier in de cabine waren, hielden ze de lichten uit. Het was donker. Het was stil. De luchtsproeiers bliezen niet mijn gezicht met hete lucht.
Ik heb zes uur achter elkaar geslapen.
Zes. Uur.
Dat is zeldzaam. Dat is waardevol. Als je gewoon uitgerust in Frankfurt wilt aankomen, werkt dit product.
De service: waar eindigt eersteklas?
Hier wordt het verwarrend.
Air India heeft zijn zachte businessclass-product enorm geüpgraded. Ik heb hun Airbus A350- en A320neo-routes zakelijk gevlogen. Het eten is beter. De drankjes zijn beter. De voorzieningen zijn scherp.
Vergelijk dat nu eens met eersteklas op deze 777.
De pyjama? Hetzelfde als businessclass.
Het voorzieningenpakket? Identiek of bijna zo.
Het voedselmenu? In principe hetzelfde, alleen met “dine on demand”-flexibiliteit.
Ik heb een nacht gevlogen. Ik heb gekozen tussen ontbijt en diner. Het eten was lekker. Ik hou van de Indiase keuken, dus dat hielp. Maar de presentatie was standaard. Het was niet memorabel. Het was geen ‘eerste klas’.
Het voelde alsof de luchtvaartmaatschappij al haar marketinggeld en creatieve energie in de business class stak. En vergat toen dat eerste klasse bestaat.
Is dit echt een eersteklaservaring als de maaltijd en voorzieningen identiek zijn aan wat u krijgt in de premium economy?
Het enige verschil was alcohol.
Businessclass krijgt standaard champagne. Eerste klasse krijgt Charles Heidsieck Blanc de Blacks. Het is een goede champagne. Het is een leuke touch. Maar één fles rechtvaardigt het prijsverschil niet als al het andere hetzelfde is.
Wie moet dit vliegen?
Je zou niet denken dat Air India dit product zou behouden. Waarom zou je, met zo’n holle ervaring, de eerste klas niet schrappen?
Ze zijn van plan het te behouden.
Maar kijk eens naar de lege stoelen. Op mijn vlucht was ik alleen. Dat zou geen verrassing moeten zijn. Dit product is het niet waard om contant geld voor te betalen. In feite is de businessclass van Air India misschien wel meer waard dan hun eigen eerste klas, vooral als je rekening houdt met betere wifi en entertainment op de nieuwere vloten.
Als je dit boekt, doe het dan voor de punten. Doe het omdat je status hebt. Doe het als u waarde hecht aan een rustige hut waar u daadwerkelijk kunt slapen.
Boek het niet als je luxe verwacht. Je zult het niet vinden. De theepresentatie? Niet luxueus. Geen kaviaar. Geen butlerservice. Gewoon een lekkere fles champagne en een bed waar je in kunt slapen.
Dat is de afweging.
Het is geen ramp. Het is gewoon middelmatig, verkleed als premium. Air India heeft nog veel werk te doen als ze willen concurreren met luchtvaartmaatschappijen uit het Midden-Oosten in de echte eersteklasruimte.
Voor nu, geniet van de lounge. Sla de stoelupgrade over. Je portemonnee zal je dankbaar zijn.
